Łowienie tyczką znacznie różni się od innych technik wędkarskich, a jedną z podstawowych różnic jest amortyzacja holowanej ryby. W większości przypadków rolę tą pełni sama wędka, która dzięki swej elastyczności jest głównym amortyzatorem uderzań ryby podczas holu. W przypadku tyczki rolę tą przejmuje zamontowany wewnątrz amortyzator, który jest kluczowym elementem podczas holu ryby.
Z tego właśnie powodu prawidłowe ustawienie amortyzatora w tyczce ma ogromne znaczenie, a wbrew pozorom nie jest to takie łatwe jak mogło by się wydawać. Pierwszym i podstawowym czynnikiem, jaki bierzemy pod uwagę przy doborze gumy jest rodzaj tyczki jaką dysponujemy oraz wielkość ryb, które spodziewamy się łowić. Nie użyjemy karpiowej tyczki z pustą w środku gumą do łowienia małych płoteczek, czy krąpi, a do łowienia na rzece kanałowej, delikatnej tyczki i gumy 0,5mm. Prowadziło by to w prostej lini do katastrofy, zakończonej dużym niepowodzeniem na rybach.
|
Tabela, którą widać poniżej obrazuje w jaki sposób należy dobrać grubość i długość gumy
do wielkości ryb i łowiska. Oczywiście jest to tylko schemat, który ogólnie określa
poszczególne czynniki właściwego doboru długości i średnicy gumy i w życiu codziennym
wędkarza mogą zdarzyć się sytuacje, które spowodują odstępstwa od tej tabeli.
|
| Rodzaj gumy |
Numer |
Średnica |
Ryba |
Ilość elementów, w jaką montujemy: |
Rodzaj łowiska |
| Delikatna |
1,2 |
0,5–0,65 mm |
mała płoć, mały krąp, mały okoń, ukleja |
1 |
jezioro, wolny kanał |
| Średnia |
3,4 |
0,7–0,85 mm |
płoć, krąp, średni leszcz, okoń |
2 |
jezioro, kanał |
| Mocna |
5,6 |
0,9–1,2 mm |
leszcz, jaź, kleń, lin, karaś, duża płoć, duży krąp |
2 |
rzeka |
| Bardzo mocna |
8,9,10 |
1,4–1,6 mm |
karp, lin, brzana, jaź, kleń |
3 |
rzeka – duży uciąg, łowisko komercyjne |
| Karpiowa |
12,14 i większe |
1,6 mm i większe |
karp, amur |
3 |
łowisko komercyjne |
Kiedy wybraliśmy już odpowiednią średnicę gumy, należy ją odpowiednio zamontować w topie. Pierwszym krokiem jest odpowiednie przygotowanie szczytówki naszej tyczki.
Pierwsza rzecz, na jaką należy zwrócić uwagę jest otwór wylotowy, przez który guma wychodzić będzie na zewnątrz. Ważna jest przede wszystkim średnica tego otworu, która musi gwarantować swobodny ruch gumy zarówno w jedną, jak i drugą stronę.
Często się zdarza, że otwór jest zbyt mały, a żeby go powiększyć należy dodatkowo dociąć kawałek szczytówki. Przy czynności tej należy bardzo uważać, gdyż bardzo łatwo zniszczyć szczytówkę, jeśli użyje się niewłaściwych narzędzi. Najlepszy do tego celu jest bardzo drobny, trójkątny pilnik do metalu. Korzystając z tego narzędzia idealnie równo utniemy szczytówkę, unikając jej zniszczenia.
Zanim jednak przystąpimy do cięcia szczytówki, musimy się zdecydować na tulejkę teflonową, którą zakłada się na sam koniec szczytówki, gdzie chroni gumę przed przetarciem o ostry kant szczytówki. Zasadniczo mamy do wyboru dwa różne rodzaje tych tulejek: zewnętrzna, którą zakłada się na szczytówkę oraz wewnętrzną, wkładaną do środka szczytówki.
Aby dopasować średnicę szczytówki do tulejki teflonowej, należy ją odpowiednio dociąć. Jeśli decydujemy się na tulejkę wewnętrzną, musimy liczyć się z odcięciem dużo dłuższego odcinka szczytówki, niż ma to miejsce w przypadku tulejki zewnętrznej. Tulejka teflonowa ma jednak tą przewagę, że dystansuje gumę od wewnętrznej ścianki szczytówki, dzięki czemu się do niej nie przykleja i dużo lepiej się cofa.
Kiedy stosujemy tulejkę zewnętrzną, a szczytówka jest wkładana teleskopowo, warto sprawdzić, czy szczytówka wraz z teflonem przejdzie przez drugi element!
Tulejkę teflonową dopasowujemy w ten sposób, aby na wcisk wchodziła na, lub do szczytówki, ale dodatkowo warto ją wkleić na szybkoschnący klej. Przed wklejeniem tulejki warto jeszcze dodatkowo wygładzić krawędzie wylotu szczytówki wiertłem o niewielkiej średnicy.
Kiedy nasza szczytówka jest już gotowa, pozostaje nam zamontować cały system amortyzujący. Zasadniczo składa się on z 3 elementów (łącznik guma-żyłka, guma i korek napinający).
W przypadku tyczki korek powinien wejść na około 15cm wgłąb elementu, aby nie blokować łączenia wędki. Pamiętamy, że element w którym zakładamy korek nachodzi na kolejną część wędki, dlatego w żadnym razie nie może blokować łączenia!
Dopasowanie średnicy korka polega na przycięciu go w odpowiednim miejscu. Na widocznym rysunku widać strefę, w której należy korek docinać. W równym przycięciu korka niezwykle pomocne są rowki znajdujące się na grubszej części korka. Dzięki nim utniemy korek idealnie równo.
Kiedy korek jest już odpowiednio dopasowany do średnicy topu, pozostaje nam przywiązać do niego amortyzator: 1. Przekładamy gumę przez otwór w korku.
2. Wiążemy oczko na gumie.
2. Zaciągamy oczko na drabince.
2. Docinamy odstającą końcówkę gumy i gotowe.
Regulacja napięcia amortyzatora odbywa się poprzez nawijanie, bądź odwijanie gumy ze zwijadełka w przedniej części korka.
W dalszej kolejności przeciągamy gumę przez top...
Kiedy mamy już zamocowaną i przeciągniętą gumę, pozostaje zawiązać łącznik, do którego mocować będziemy zestaw. Obecnie stosuje się dwa typy łączników: klasyczną agrafkę oraz Dacron. Oba łączniki są sprawdzonym rozwiązaniem i praktycznie cieszą się podobną popularnością wśród wędkarzy.
Powyżej jeden ze sposobów wiązania klasycznego łącznika, poniżej sposób drugi. Oba są równie skuteczne.
.
Nieco inaczej wiążemy łącznik typu Dacron.
.
